жлуктаць

гэта

— прагна піць што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў жлуктаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	жлукта́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я жлукчу́ мы жлу́кчам ты жлу́кчаш вы жлу́кчаце ён, яна, яно жлу́кча яны жлу́кчуць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. жлукта́ла м. жлукта́ў н. жлукта́ла мн. жлукта́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты жлукчы́ вы жлукчы́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	жлу́кчучы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе й на крапіву мароз.

Вазьмі дату свайго нараджэння (напрыклад: 15.06.1998).
Запішы як ID у фармаце ММДДГГ (061598).
Паглядзі, хто ты: https://starnik.by/pravapis/ID

Можна пагуляцца з лічбамі: дзень і месяц памяняць месцамі, год паставіць наперадзе або адкінуць (6 камбінацый). Яшчэ можна падлічыць, колькі літар мае імя і прозвішча, ды запісаць як ID.

чым бы дзіцё ні цешылася, абы сваіх не нарабіла

žluktać — беларуская лацінка

Слова жлуктаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: