STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жмінда
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жмі́нда мн. жмі́нды |
| Родны каго? чаго? |
жмі́нды мн. жмі́ндаў |
| Давальны каму? чаму? |
жмі́нду мн. жмі́ндам |
| Вінавальны каго? што? |
жмі́нду мн. жмі́ндаў |
| Творны кім? чым? |
жмі́ндам мн. жмі́ндамі |
| Месны у кім? у чым? |
жмі́ндзе мн. жмі́ндах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
žminda — беларуская лацінка
Слова жмінда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жмінда — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жмот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жме́нечка (8)
(8) скупе́нда ‹
› жме́нька (7)
(5) ві́нда ‹
› жме́ня (5)
(5) Лі́нда ‹
› жміндава́ты (10)
(8) анако́нда ‹
› жмі́ндзісты (10)
(5) ро́нда ‹
› жмі́ндзіць (9)
(6) фро́нда ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
