аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жменя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жме́ня мн. жме́ні |
| Родны каго? чаго? |
жме́ні мн. жме́нь |
| Давальны каму? чаму? |
жме́ні мн. жме́ням |
| Вінавальны каго? што? |
жме́ню мн. жме́ні |
| Творны кім? чым? |
жме́няй, жме́няю мн. жме́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
жме́ні мн. жме́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якая гаспадыня, такі і парадак.
Ці трэба піць вітамін D, калі твая жонка сонейка?
žmienia — беларуская лацінка
Слова жменя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жменя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жмінда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жмачо́к (6)
(8) стаўбе́ня ‹
› жме́нечка (8)
(7) хаўбе́ня ‹
› жме́нька (7)
(7) раўге́ня ‹
› жмі́нда (6)
(4) пе́ня ‹
› жмі́нда (6)
(8) сырапе́ня ‹
› жміндава́ты (10)
(7) крупе́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.