аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пеня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пе́ня мн. пе́ні |
| Родны каго? чаго? |
пе́ні мн. пе́нь |
| Давальны каму? чаму? |
пе́ні мн. пе́ням |
| Вінавальны каго? што? |
пе́ню мн. пе́ні |
| Творны кім? чым? |
пе́няй, пе́няю мн. пе́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
пе́ні мн. пе́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
pienia — беларуская лацінка
Слова пеня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пеня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пеон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пенькачаса́льны (14)
(7) хаўбе́ня ‹
› пеньюа́р (7)
(7) раўге́ня ‹
› пеньюа́рны (9)
(5) жме́ня ‹
› пе́няжны (7)
(8) сырапе́ня ‹
› пео́н (4)
(7) крупе́ня ‹
› пео́н (4)
(5) афе́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
чарот і рагоз