аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хаўбеня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хаўбе́ня мн. хаўбе́ні |
| Родны каго? чаго? |
хаўбе́ні мн. хаўбе́нь |
| Давальны каму? чаму? |
хаўбе́ні мн. хаўбе́ням |
| Вінавальны каго? што? |
хаўбе́ню мн. хаўбе́нь |
| Творны кім? чым? |
хаўбе́няй, хаўбе́няю мн. хаўбе́нямі |
| Месны у кім? у чым? |
хаўбе́ні мн. хаўбе́нях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
chaŭbienia — беларуская лацінка
Слова хаўбеня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хаўбеня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хаўбосце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ха́уз (4)
(7) чаля́дня ‹
› ха́ус (4)
(5) сядня́ ‹
› хаўбе́к (6)
(8) стаўбе́ня ‹
› хаўбо́сце (8)
(7) раўге́ня ‹
› Ха́ўер (5)
(5) жме́ня ‹
› ха́ўканне (8)
(4) пе́ня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.