аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жмуляканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жмуля́канне мн. жмуля́канні |
| Родны каго? чаго? |
жмуля́кання мн. жмуля́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
жмуля́канню мн. жмуля́канням |
| Вінавальны каго? што? |
жмуля́канне мн. жмуля́канні |
| Творны кім? чым? |
жмуля́каннем мн. жмуля́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
жмуля́канні мн. жмуля́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
žmuliakannie — беларуская лацінка
Слова жмуляканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жмуляканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жмурачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жмудзі́нскі (10)
(8) зляка́нне ‹
› жму́дзь (6)
(8) кля́канне ‹
› жму́дскі (7)
(8) уляка́нне ‹
› жмуля́кацца (10)
(8) жмя́канне ‹
› жмуля́каць (9)
(8) цмя́канне ‹
› жмуля́кнуцца (11)
(8) чмя́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.