STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жмяканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жмя́канне мн. жмя́канні |
| Родны каго? чаго? |
жмя́кання мн. жмя́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
жмя́канню мн. жмя́канням |
| Вінавальны каго? што? |
жмя́канне мн. жмя́канні |
| Творны кім? чым? |
жмя́каннем мн. жмя́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
жмя́канні мн. жмя́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
Не бачыш сэнсу жыць? Жыві без сэнсу, так нават весялей!
žmiakannie — беларуская лацінка
Слова жмяканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жмяканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жнейка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жму́т (4)
(8) кля́канне ‹
› жму́так (6)
(8) уляка́нне ‹
› жмуто́к (6)
(10) жмуля́канне ‹
› жмя́каць (7)
(8) цмя́канне ‹
› жмя́кнуцца (9)
(8) чмя́канне ‹
› жмя́кнуць (8)
(8) шмя́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
