аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жмут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жму́т мн. жмуты́ |
| Родны каго? чаго? |
жмута́ мн. жмуто́ў |
| Давальны каму? чаму? |
жмуту́ мн. жмута́м |
| Вінавальны каго? што? |
жму́т мн. жмуты́ |
| Творны кім? чым? |
жмуто́м мн. жмута́мі |
| Месны у кім? у чым? |
жмуце́ мн. жмута́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.
Мы не сустракалі ніводнага вандроўніка ў часе з будучыні, таму што ў нас няма будучыні.
žmut — беларуская лацінка
Слова жмут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жмут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жмутак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жму́ркі (6)
(7) баламу́т ‹
› жму́рыцца (8)
(7) каламу́т ‹
› жму́рыць (7)
(5) хаму́т ‹
› жму́так (6)
(6) а́зімут ‹
› жмуто́к (6)
(10) гіраа́зімут ‹
› жмя́канне (8)
(10) альта́зімут ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.