мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
жу́дасць — назоўнік жудлі́вы — прыметнік
канцэпт

жудзь

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова жудзь
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 жу́дзь

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 жу́дзі

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 жу́дзі

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 жу́дзь

мн.  —
Творны
кім? чым?		 жу́ддзю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 жу́дзі

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Любіш дранікі — любі і драць.
Любіш беларускае — сядзі і перакладай.


žudź — беларуская лацінка

Слова жудзь (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік жудзь — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове жудота + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› жу́даснасць (10)

(12) куды́-не́будзь ‹

› жу́дасны (7)

(14) като́ры-не́будзь ‹

› жу́дасць (7)

(14) адку́ль-не́будзь ‹

› жудлі́вы (7)

(8) по́скудзь ‹

› жу́дны (5)

(6) жму́дзь ‹

› жудо́сна (7)

(5) чу́дзь ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

брытанскія навукоўцы