аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
зага́днік — назоўнік зага́дны — прыметнік
канцэпт

загадніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова загадніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зага́дніца

мн.  зага́дніцы
Родны
каго? чаго?
зага́дніцы

мн.  зага́дніц
Давальны
каму? чаму?
зага́дніцы

мн.  зага́дніцам
Вінавальны
каго? што?
зага́дніцу

мн.  зага́дніц
Творны
кім? чым?
зага́дніцай, зага́дніцаю

мн.  зага́дніцамі
Месны
у кім? у чым?
зага́дніцы

мн.  зага́дніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памаленьку, бо спінку зломіш.


— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.


zahadnica — беларуская лацінка

Слова загадніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік загадніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове загад-пастанова + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зага́дна (7)

(10) правадні́ца

зага́днасць (10)

(14) бортправадні́ца

зага́днік (8)

(8) зва́дніца

зага́дны (7)

(10) спага́дніца

загадо́ўваць (11)

(8) уга́дніца

зага́дчык (8)

(10) брыга́дніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на ногцікі схадзіла