аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова загадніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зага́дніца мн. зага́дніцы |
| Родны каго? чаго? |
зага́дніцы мн. зага́дніц |
| Давальны каму? чаму? |
зага́дніцы мн. зага́дніцам |
| Вінавальны каго? што? |
зага́дніцу мн. зага́дніц |
| Творны кім? чым? |
зага́дніцай, зага́дніцаю мн. зага́дніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
зага́дніцы мн. зага́дніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
zahadnica — беларуская лацінка
Слова загадніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік загадніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове загад-пастанова + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зага́дна (7)
(10) правадні́ца ‹
› зага́днасць (10)
(14) бортправадні́ца ‹
› зага́днік (8)
(8) зва́дніца ‹
› зага́дны (7)
(10) спага́дніца ‹
› загадо́ўваць (11)
(8) уга́дніца ‹
› зага́дчык (8)
(10) брыга́дніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.