STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова закарочвальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закаро́чвальнік мн. закаро́чвальнікі |
| Родны каго? чаго? |
закаро́чвальніка мн. закаро́чвальнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
закаро́чвальніку мн. закаро́чвальнікам |
| Вінавальны каго? што? |
закаро́чвальнік мн. закаро́чвальнікі |
| Творны кім? чым? |
закаро́чвальнікам мн. закаро́чвальнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
закаро́чвальніку мн. закаро́чвальніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Бачыш канапу — хочацца паляжаць. Бачыш піва — хочацца выпіць. Бачыш ежу — хочацца есці. Скажыце, што не так з працай?
zakaročvaĺnik — беларуская лацінка
Слова закарочвальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закарочвальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закарочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закармі́ць (9)
(11) змо́чвальнік ‹
› закаро́тка (9)
(12) варо́чвальнік ‹
› закаро́ткі (9)
(16) пераваро́чвальнік ‹
› закаро́чвальны (13)
(11) агу́чвальнік ‹
› закаро́чванне (12)
(11) агу́чвальнік ‹
› закарпа́цкі (10)
(12) успу́чвальнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
