STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова успучвальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
успу́чвальнік мн. успу́чвальнікі |
| Родны каго? чаго? |
успу́чвальніка мн. успу́чвальнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
успу́чвальніку мн. успу́чвальнікам |
| Вінавальны каго? што? |
успу́чвальнік мн. успу́чвальнікі |
| Творны кім? чым? |
успу́чвальнікам мн. успу́чвальнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
успу́чвальніку мн. успу́чвальніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с
— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.
uspučvaĺnik — беларуская лацінка
Слова успучвальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік успучвальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове успучванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› успу́чаны (8)
(14) закаро́чвальнік ‹
› успу́чаны (8)
(11) агу́чвальнік ‹
› успу́чвальнасць (14)
(11) агу́чвальнік ‹
› успу́чвальны (11)
(14) пратру́чвальнік ‹
› успу́чванне (10)
(16) абястлу́шчвальнік ‹
› успу́чвацца (10)
(14) разбэ́шчвальнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
