аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова замоўца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
замо́ўца мн. замо́ўцы |
| Родны каго? чаго? |
замо́ўцы мн. замо́ўцаў |
| Давальны каму? чаму? |
замо́ўцу мн. замо́ўцам |
| Вінавальны каго? што? |
замо́ўцу мн. замо́ўцаў |
| Творны кім? чым? |
замо́ўцам мн. замо́ўцамі |
| Месны у кім? у чым? |
замо́ўцу мн. замо́ўцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
zamoŭca — беларуская лацінка
Слова замоўца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік замоўца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове замоўчанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› замо́ўнік (8)
(11) прамысло́ўца ‹
› замо́ўніца (9)
(17) золатапрамыслоўца ‹
› замо́ўны (7)
(11) чэравамо́ўца ‹
› замо́ўчанне (10)
(8) прамо́ўца ‹
› замо́ўчаны (9)
(10) суразмо́ўца ‹
› замо́ўчаны (9)
(10) выступо́ўца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.