аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
замо́ўца — назоўнік замо́ўчанне — назоўнік
канцэпт

замоўца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова замоўца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
замо́ўца

мн.  замо́ўцы
Родны
каго? чаго?
замо́ўцы

мн.  замо́ўцаў
Давальны
каму? чаму?
замо́ўцу

мн.  замо́ўцам
Вінавальны
каго? што?
замо́ўцу

мн.  замо́ўцаў
Творны
кім? чым?
замо́ўцам

мн.  замо́ўцамі
Месны
у кім? у чым?
замо́ўцу

мн.  замо́ўцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


— Дарагая, мо 0.5 піва?
— Не!
— Але ты ж любіш піва!
— Люблю, але я так мала не буду.


zamoŭca — беларуская лацінка

Слова замоўца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік замоўца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове замоўчанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


замо́ўнік (8)

(11) прамысло́ўца

замо́ўніца (9)

(17) золатапрамыслоўца

замо́ўны (7)

(11) чэравамо́ўца

замо́ўчанне (10)

(8) прамо́ўца

замо́ўчаны (9)

(10) суразмо́ўца

замо́ўчаны (9)

(10) выступо́ўца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на калені