STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамоўца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамо́ўца мн. прамо́ўцы |
| Родны каго? чаго? |
прамо́ўцы мн. прамо́ўцаў |
| Давальны каму? чаму? |
прамо́ўцу мн. прамо́ўцам |
| Вінавальны каго? што? |
прамо́ўцу мн. прамо́ўцаў |
| Творны кім? чым? |
прамо́ўцам мн. прамо́ўцамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамо́ўцу мн. прамо́ўцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
Пакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.
pramoŭca — беларуская лацінка
Слова прамоўца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамоўца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамоўчка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамо́ўтар (9)
(11) чэравамо́ўца ‹
› прамо́ўтарскі (12)
(7) замо́ўца ‹
› прамо́ўтэр (9)
(7) замо́ўца ‹
› прамо́ўчаны (10)
(10) суразмо́ўца ‹
› прамо́ўчаны (10)
(10) выступо́ўца ‹
› прамо́ўчаць (10)
(7) даро́ўца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
