аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дароўца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даро́ўца мн. даро́ўцы |
| Родны каго? чаго? |
даро́ўцы мн. даро́ўцаў |
| Давальны каму? чаму? |
даро́ўцу мн. даро́ўцам |
| Вінавальны каго? што? |
даро́ўцу мн. даро́ўцаў |
| Творны кім? чым? |
даро́ўцам мн. даро́ўцамі |
| Месны у кім? у чым? |
даро́ўцу мн. даро́ўцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус— Якая твая любімая пара года?
— Калі ты побач.
daroŭca — беларуская лацінка
Слова дароўца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дароўца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дарошчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даро́слы (7)
(8) прамо́ўца ‹
› даро́стаць (9)
(10) суразмо́ўца ‹
› даро́ўны (7)
(10) выступо́ўца ‹
› даро́чны (7)
(7) кіро́ўца ‹
› даро́шчаны (9)
(6) дрэ́ўца ‹
› даро́шчаны (9)
(9) падаба́цца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мазыр