Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

збег, -а і -у, мужчынскі род
  1. -у. Дзеянне паводле дзеяслоў збегчы (у 2 знач.); сцёк, збяганне вады па нахільнай паверхні. Збег вясковых вод.
  2. -у. Месца, паглыбленне, па якім збягае вада. Стаць на самым збегу вады.
  3. -у. Спалучэнне, злучэнне чаго-н. Збег зычных. Збег акалічнасцей. ▪ — Ты гэтак трапна папаў да нас, што .. цяжка чакаць падобнага збегу абставін. ← Цішка Гартны.
  4. -а. устарэлае Уцякач, бягляк. Верхавы махнуў .. [салдату] шабляй, даў знак спыніцца — злавіць збега ён браўся сам. ← Якуб Колас.

❌

збег

гэта

— уцякач

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова збег
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	збе́г мн. збе́гі
Родны каго? чаго?	збе́га мн. збе́гаў
Давальны каму? чаму?	збе́гу мн. збе́гам
Вінавальны каго? што?	збе́га мн. збе́гаў
Творны кім? чым?	збе́гам мн. збе́гамі
Месны у кім? у чым?	збе́гу мн. збе́гах
Клічная форма	— мн. —

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

Слова збег (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік збег — у родным, давальным, творным і месным склоне

збег

Навігатар

Мемчыкі