Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

збег, -а і -у, мужчынскі род
  1. -у. Дзеянне паводле дзеяслоў збегчы (у 2 знач.); сцёк, збяганне вады па нахільнай паверхні. Збег вясковых вод.
  2. -у. Месца, паглыбленне, па якім збягае вада. Стаць на самым збегу вады.
  3. -у. Спалучэнне, злучэнне чаго-н. Збег зычных. Збег акалічнасцей. ▪ — Ты гэтак трапна папаў да нас, што .. цяжка чакаць падобнага збегу абставін. ← Цішка Гартны.
  4. -а. устарэлае Уцякач, бягляк. Верхавы махнуў .. [салдату] шабляй, даў знак спыніцца — злавіць збега ён браўся сам. ← Якуб Колас.

❌

збег

гэта

— дзеянне; спалучэнне, злучэнне чаго-н.

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова збег
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	збе́г мн. —
Родны каго? чаго?	збе́гу мн. —
Давальны каму? чаму?	збе́гу мн. —
Вінавальны каго? што?	збе́г мн. —
Творны кім? чым?	збе́гам мн. —
Месны у кім? у чым?	збе́гу мн. —
Клічная форма	— мн. —

Слова збег (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік збег — у родным, давальным, творным і месным склоне

збег

Навігатар

Мемчыкі