Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

разбег, -у, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў разбягацца — разбегчыся (у 6, 7 знач.). Прабіўся [ручай] праз снег І вось пачынае паволі Разбег. ← Пятрусь Макаль.
  2. Дзеянне і стан паводле дзеяслоў разбягацца — разбегчыся (у 5 знач.). Назаўсёды палюбіў імклівы разбег сталёвых рэек чыгункі Пеця Трацэнка. ← Георгій Шыловіч.
  •••
  З разбегу — а) набраўшы скорасць, разбегшыся. І па снезе коні мчацца, Ім з разбегу не стрымацца. ← Адам Русак; б) не змогшы спыніцца пасля бегу. [Андрэй] з разбегу торкаецца галавой у траву. ← Васіль Хомчанка.

❌

разбег

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова разбег
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разбе́г мн. разбе́гі
Родны каго? чаго?	разбе́гу мн. разбе́гаў
Давальны каму? чаму?	разбе́гу мн. разбе́гам
Вінавальны каго? што?	разбе́г мн. разбе́гі
Творны кім? чым?	разбе́гам мн. разбе́гамі
Месны у кім? у чым?	разбе́гу мн. разбе́гах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

Слова разбег (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік разбег — у родным, давальным, творным і месным склоне

разбег

Навігатар

Мемчыкі