аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова збяленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
збяле́нне мн. збяле́нні |
| Родны каго? чаго? |
збяле́ння мн. збяле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
збяле́нню мн. збяле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
збяле́нне мн. збяле́нні |
| Творны кім? чым? |
збяле́ннем мн. збяле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
збяле́нні мн. збяле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Да твайго берага то гаўно, то шчэпкі.
(пра асабістае жыццё)zbialiennie — беларуская лацінка
Слова збяленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік збяленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове збянтэжанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› збяле́ласць (10)
(11) гандзю́ленне ‹
› збяле́лы (7)
(7) бяле́нне ‹
› збяле́лы (7)
(8) абяле́нне ‹
› збялецца (8)
(7) вя́ленне ‹
› збяле́ць (7)
(7) вяле́нне ‹
› збянё́хаць (9)
(9) шавяле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.