мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вя́ленне — назоўнік вя́лены — прыметнік
канцэпт

вяленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вяленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вяле́нне

мн.  вяле́нні
Родны
каго? чаго?		 вяле́ння

мн.  вяле́нняў
Давальны
каму? чаму?		 вяле́нню

мн.  вяле́нням
Вінавальны
каго? што?		 вяле́нне

мн.  вяле́нні
Творны
кім? чым?		 вяле́ннем

мн.  вяле́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 вяле́нні

мн.  вяле́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.


Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.

(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)

vialiennie — беларуская лацінка

Слова вяленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вяленне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вялізазнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вяле́бна (7)

(7) бяле́нне ‹

› вяле́бнасць (10)

(8) абяле́нне ‹

› вяле́бны (7)

(8) збяле́нне ‹

› вя́лены (6)

(9) шавяле́нне ‹

› вя́лены (6)

(8) цвяле́нне ‹

› Вяле́с (5)

(7) зяле́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

найлепшыя гады майго жыцця