STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова званар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
звана́р мн. званары́ |
| Родны каго? чаго? |
званара́ мн. званаро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
званару́ мн. званара́м |
| Вінавальны каго? што? |
званара́ мн. званаро́ў |
| Творны кім? чым? |
званаро́м мн. званара́мі |
| Месны у кім? у чым? |
званару́ мн. званара́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
У серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.
zvanar — беларуская лацінка
Слова званар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік званар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове званенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зваля́ны (7)
(7) кальма́р ‹
› зваля́цца (8)
(6) трэ́мар ‹
› зваля́ць (7)
(6) кля́мар ‹
› Званаро́ва (9)
(7) фазанар ‹
› звана́рскі (9)
(5) ма́нар ‹
› звандрава́ць (11)
(5) сана́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
