STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова манар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́нар мн. ма́нары |
| Родны каго? чаго? |
ма́нара мн. ма́нараў |
| Давальны каму? чаму? |
ма́нару мн. ма́нарам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́нар мн. ма́нары |
| Творны кім? чым? |
ма́нарам мн. ма́нарамі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́нары мн. ма́нарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
смайлік ¯\_(ツ)_/¯ у рунэце называюць «пожималкин»
а ў нас ёсць назва?
manar — беларуская лацінка
Слова манар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манаракурс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› манапсані́ст (11)
(6) кля́мар ‹
› манапсаністка (13)
(6) звана́р ‹
› манапсо́нія (10)
(7) фазанар ‹
› манаракурс (10)
(5) сана́р ‹
› мана́рх (6)
(5) ке́нар ‹
› манархама́х (10)
(6) свіна́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
