STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клямар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кля́мар мн. кля́мары |
| Родны каго? чаго? |
кля́мара мн. кля́мараў |
| Давальны каму? чаму? |
кля́мару мн. кля́марам |
| Вінавальны каго? што? |
кля́мар мн. кля́мары |
| Творны кім? чым? |
кля́марам мн. кля́марамі |
| Месны у кім? у чым? |
кля́мары мн. кля́марах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
kliamar — беларуская лацінка
Слова клямар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клямар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клямарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кляко́тны (8)
(7) гальмар ‹
› кля́кса (6)
(7) кальма́р ‹
› кля́м (4)
(6) трэ́мар ‹
› кля́марка (8)
(6) звана́р ‹
› кля́марны (8)
(7) фазанар ‹
› кля́мачка (8)
(5) ма́нар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.