аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адурненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адурне́нне мн. адурне́нні |
| Родны каго? чаго? |
адурне́ння мн. адурне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
адурне́нню мн. адурне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
адурне́нне мн. адурне́нні |
| Творны кім? чым? |
адурне́ннем мн. адурне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адурне́нні мн. адурне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
Пакуль не было ціктока, толькі сям'я ведала, што малодшы дурнуля.
adurniennie — беларуская лацінка
Слова адурненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адурненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адурэласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адурма́ньвацца (13)
(10) начарне́нне ‹
› адурма́ньваць (12)
(10) пачарне́нне ‹
› адурне́лы (8)
(8) керне́нне ‹
› аду́рнены (8)
(9) здурне́нне ‹
› аду́рнены (8)
(10) выдурне́нне ‹
› адурне́ць (8)
(9) абярне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка