STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова начарненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
начарне́нне мн. начарне́нні |
| Родны каго? чаго? |
начарне́ння мн. начарне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
начарне́нню мн. начарне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
начарне́нне мн. начарне́нні |
| Творны кім? чым? |
начарне́ннем мн. начарне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
начарне́нні мн. начарне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Калі ў вас параноя, гэта не значыць, што за вамі не сочаць.
načarniennie — беларуская лацінка
Слова начарненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік начарненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове начасветка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› начаравацца (11)
(8) чарне́нне ‹
› начарава́ць (10)
(9) ачарне́нне ‹
› на́чарна (7)
(10) зачарне́нне ‹
› начарні́ць (9)
(10) пачарне́нне ‹
› начарня́к (8)
(8) керне́нне ‹
› начарня́цца (10)
(9) адурне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
