начарненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова начарненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	начарне́нне мн. начарне́нні
Родны каго? чаго?	начарне́ння мн. начарне́нняў
Давальны каму? чаму?	начарне́нню мн. начарне́нням
Вінавальны каго? што?	начарне́нне мн. начарне́нні
Творны кім? чым?	начарне́ннем мн. начарне́ннямі
Месны у кім? у чым?	начарне́нні мн. начарне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Вучыцца кіраваць машынай трэба на механіцы, каб маглі ўцячы не толькі на аўтамаце, калі пачнецца зомбі-апакаліпсіс.

načarniennie — беларуская лацінка

Слова начарненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: