аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зачарненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зачарне́нне мн. зачарне́нні |
| Родны каго? чаго? |
зачарне́ння мн. зачарне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зачарне́нню мн. зачарне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зачарне́нне мн. зачарне́нні |
| Творны кім? чым? |
зачарне́ннем мн. зачарне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зачарне́нні мн. зачарне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
мне ў адной краме сказалі:
«гэтыя красоўкі не арыгіналы, гэта ЛЮКС-КОПІЯ»
začarniennie — беларуская лацінка
Слова зачарненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зачарненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зачароўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зачарві́вець (11)
(9) змарне́нне ‹
› зачарго́вы (9)
(8) чарне́нне ‹
› зачарне́лы (9)
(9) ачарне́нне ‹
› зачарне́цца (10)
(10) начарне́нне ‹
› зачарне́ць (9)
(10) пачарне́нне ‹
› зачарні́цца (10)
(8) керне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.