STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пачарненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пачарне́нне мн. пачарне́нні |
| Родны каго? чаго? |
пачарне́ння мн. пачарне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пачарне́нню мн. пачарне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пачарне́нне мн. пачарне́нні |
| Творны кім? чым? |
пачарне́ннем мн. пачарне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пачарне́нні мн. пачарне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Нават самы забабонны чалавек не адмовіцца ад трынаццатай зарплаты.
pačarniennie — беларуская лацінка
Слова пачарненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пачарненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пачаскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пачарго́вы (9)
(9) ачарне́нне ‹
› пачарне́лы (9)
(10) зачарне́нне ‹
› пачарне́лы (9)
(10) начарне́нне ‹
› пачарне́ць (9)
(8) керне́нне ‹
› пачарні́ць (9)
(9) адурне́нне ‹
› пачарпну́ты (10)
(9) здурне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай