STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова знахарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
знаха́рка мн. знаха́ркі |
| Родны каго? чаго? |
знаха́ркі мн. знаха́рак |
| Давальны каму? чаму? |
знаха́рцы мн. знаха́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
знаха́рку мн. знаха́рак |
| Творны кім? чым? |
знаха́ркай, знаха́ркаю мн. знаха́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
знаха́рцы мн. знаха́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
А ёсць курсы, як выйсці з айці?
znacharka — беларуская лацінка
Слова знахарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знахарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знахарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› знаха́ліць (9)
(7) паўа́рка ‹
› знаха́р (6)
(8) канфа́рка ‹
› знахарава́ць (11)
(7) ба́харка ‹
› знаха́рскі (9)
(7) буха́рка ‹
› знаха́рства (10)
(7) куха́рка ‹
› знахарыцца (10)
(7) жыха́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).