аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова знахар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
знаха́р мн. знахары́ |
| Родны каго? чаго? |
знахара́ мн. знахаро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
знахару́ мн. знахара́м |
| Вінавальны каго? што? |
знахара́ мн. знахаро́ў |
| Творны кім? чым? |
знахаро́м мн. знахара́мі |
| Месны у кім? у чым? |
знахару́ мн. знахара́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
znachar — беларуская лацінка
Слова знахар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знахар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знахарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зна́ўца (6)
(5) ба́хар ‹
› знаха́біцца (10)
(6) Джаха́р ‹
› знаха́ліць (9)
(5) Заха́р ‹
› знахарава́ць (11)
(7) страха́р ‹
› знаха́рка (8)
(5) ві́хар ‹
› знаха́рскі (9)
(6) Про́хар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.