Захар

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Захар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Заха́р мн. Заха́ры
Родны каго? чаго?	Заха́ра мн. Заха́раў
Давальны каму? чаму?	Заха́ру мн. Заха́рам
Вінавальны каго? што?	Заха́ра мн. Заха́раў
Творны кім? чым?	Заха́рам мн. Заха́рамі
Месны у кім? у чым?	Заха́ру мн. Заха́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.

Раней вы пісалі экзЕмпляр, цяпер пішаце экзЭмпляр.
Раней вы пісалі сЕрвіс, цяпер пішаце сЭрвіс.
Што ў вас не так з сЭксам?

праверачнае слова сэканд-хэнд

Zachar — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Захар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Захараў + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› захапля́ючы (10)

(5) ку́фар ‹

› захапля́ючы (10)

(5) ба́хар ‹

› захапну́ць (9)

(6) Джаха́р ‹

Заха́р (5)

› Заха́раў (7)

(6) знаха́р ‹

› захарахо́ніцца (13)

(7) страха́р ‹

› заха́рканы (9)

(5) ві́хар ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.