аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова знядужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зняду́жанне мн. зняду́жанні |
| Родны каго? чаго? |
зняду́жання мн. зняду́жанняў |
| Давальны каму? чаму? |
зняду́жанню мн. зняду́жанням |
| Вінавальны каго? што? |
зняду́жанне мн. зняду́жанні |
| Творны кім? чым? |
зняду́жаннем мн. зняду́жаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зняду́жанні мн. зняду́жаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
zniadužannie — беларуская лацінка
Слова знядужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знядужанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знямеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› знядо́лены (9)
(8) зду́жанне ‹
› знядо́ліць (9)
(9) няду́жанне ‹
› зняду́жалы (9)
(11) заняду́жанне ‹
› зняду́жаны (9)
(7) пужа́нне ‹
› зняду́жаны (9)
(8) спужа́нне ‹
› зняду́жаць (9)
(9) згружа́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.