знядужанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова знядужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зняду́жанне мн. зняду́жанні
Родны каго? чаго?	зняду́жання мн. зняду́жанняў
Давальны каму? чаму?	зняду́жанню мн. зняду́жанням
Вінавальны каго? што?	зняду́жанне мн. зняду́жанні
Творны кім? чым?	зняду́жаннем мн. зняду́жаннямі
Месны у кім? у чым?	зняду́жанні мн. зняду́жаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.

zniadužannie — беларуская лацінка

Слова знядужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: