аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пужа́нне мн. пужа́нні |
| Родны каго? чаго? |
пужа́ння мн. пужа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пужа́нню мн. пужа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пужа́нне мн. пужа́нні |
| Творны кім? чым? |
пужа́ннем мн. пужа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пужа́нні мн. пужа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
pužannie — беларуская лацінка
Слова пужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пужанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пужачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пу́жала (6)
(9) няду́жанне ‹
› пужа́льна (8)
(11) заняду́жанне ‹
› пужана (6)
(10) зняду́жанне ‹
› пужану́ць (8)
(8) спужа́нне ‹
› пу́жаны (6)
(9) згружа́нне ‹
› пу́жаны (6)
(10) напру́жанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.