STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спужа́нне мн. спужа́нні |
| Родны каго? чаго? |
спужа́ння мн. спужа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
спужа́нню мн. спужа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
спужа́нне мн. спужа́нні |
| Творны кім? чым? |
спужа́ннем мн. спужа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
спужа́нні мн. спужа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
spužannie — беларуская лацінка
Слова спужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спужанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спулер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спу́ду (5)
(11) заняду́жанне ‹
› спу́жана (7)
(10) зняду́жанне ‹
› спу́жанасць (10)
(7) пужа́нне ‹
› спу́жаны (7)
(9) згружа́нне ‹
› спу́жаны (7)
(10) напру́жанне ‹
› спу́жаны (7)
(14) перанапру́жанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
