аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
спу́жанасць — назоўнік спу́жаны — прыметнік
канцэпт

спужанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова спужанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
спужа́нне

мн.  спужа́нні
Родны
каго? чаго?
спужа́ння

мн.  спужа́нняў
Давальны
каму? чаму?
спужа́нню

мн.  спужа́нням
Вінавальны
каго? што?
спужа́нне

мн.  спужа́нні
Творны
кім? чым?
спужа́ннем

мн.  спужа́ннямі
Месны
у кім? у чым?
спужа́нні

мн.  спужа́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.


Са старых павер'яў: як заспяваюць першыя пеўні, знікае ўсякая «нячыстая сіла».


spužannie — беларуская лацінка

Слова спужанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік спужанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове спулер + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


спу́ду (5)

(11) заняду́жанне

спу́жана (7)

(10) зняду́жанне

спу́жанасць (10)

(7) пужа́нне

спу́жаны (7)

(9) згружа́нне

спу́жаны (7)

(10) напру́жанне

спу́жаны (7)

(14) перанапру́жанне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ты глядзеў Тытанік?