STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зубатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зуба́тка мн. зуба́ткі |
| Родны каго? чаго? |
зуба́ткі мн. зуба́так |
| Давальны каму? чаму? |
зуба́тцы мн. зуба́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
зуба́тку мн. зуба́так |
| Творны кім? чым? |
зуба́ткай, зуба́ткаю мн. зуба́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
зуба́тцы мн. зуба́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
zubatka — беларуская лацінка
Слова зубатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубатычына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зуба́тавец (9)
(8) бу́лбатка ‹
› зуба́тасць (9)
(8) гарбатка ‹
› зуба́таўшчына (12)
(8) гарба́тка ‹
› зуба́ты (6)
(7) чуба́тка ‹
› зубаты́чына (10)
(9) бу́льбатка ‹
› зубатэхні́чны (12)
(10) крыжава́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
