мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зубатычына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубаты́чына мн. зубаты́чыны |
| Родны каго? чаго? |
зубаты́чыны мн. зубаты́чын |
| Давальны каму? чаму? |
зубаты́чыне мн. зубаты́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
зубаты́чыну мн. зубаты́чыны |
| Творны кім? чым? |
зубаты́чынай, зубаты́чынаю мн. зубаты́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубаты́чыне мн. зубаты́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцаная шапка вушэй не грэе.
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
zubatyčyna — беларуская лацінка
Слова зубатычына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубатычына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубачыстка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зуба́таўшчына (12)
(11) самапрычына ‹
› зуба́тка (7)
(12) першапрычы́на ‹
› зуба́ты (6)
(6) тычы́на ‹
› зубатэхні́чны (12)
(9) прыты́чына ‹
› зубаўрачэ́бны (12)
(11) бязма́льчына ‹
› зу́баўскі (8)
(12) караме́льчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.