STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова першапрычына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
першапрычы́на мн. першапрычы́ны |
| Родны каго? чаго? |
першапрычы́ны мн. першапрычы́н |
| Давальны каму? чаму? |
першапрычы́не мн. першапрычы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
першапрычы́ну мн. першапрычы́ны |
| Творны кім? чым? |
першапрычы́най, першапрычы́наю мн. першапрычы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
першапрычы́не мн. першапрычы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
pieršapryčyna — беларуская лацінка
Слова першапрычына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік першапрычына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове першараднасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› першапрахо́дчык (14)
(9) макры́чына ‹
› першапрахо́дчыца (15)
(7) прычы́на ‹
› першапро́дак (11)
(11) самапрычына ‹
› першапрычы́нна (13)
(6) тычы́на ‹
› першапрычы́нны (13)
(10) зубаты́чына ‹
› першара́дна (10)
(9) прыты́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
