прытычына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прытычына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыты́чына мн. прыты́чыны
Родны каго? чаго?	прыты́чыны мн. прыты́чын
Давальны каму? чаму?	прыты́чыне мн. прыты́чынам
Вінавальны каго? што?	прыты́чыну мн. прыты́чыны
Творны кім? чым?	прыты́чынай, прыты́чынаю мн. прыты́чынамі
Месны у кім? у чым?	прыты́чыне мн. прыты́чынах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?

prytyčyna — беларуская лацінка

Слова прытычына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: