STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тычына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тычы́на мн. тычы́ны |
| Родны каго? чаго? |
тычы́ны мн. тычы́н |
| Давальны каму? чаму? |
тычы́не мн. тычы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
тычы́ну мн. тычы́ны |
| Творны кім? чым? |
тычы́най, тычы́наю мн. тычы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
тычы́не мн. тычы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
Нішто так не вучыць цярпенню, як маруднае інтэрнэт-злучэнне.
tyčyna — беларуская лацінка
Слова тычына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тычына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тычыначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тычкавы́ (7)
(7) прычы́на ‹
› тычко́м (6)
(11) самапрычына ‹
› ты́чма (5)
(12) першапрычы́на ‹
› тычы́начка (9)
(10) зубаты́чына ‹
› тычы́нка (7)
(9) прыты́чына ‹
› тычы́нкавы (9)
(11) бязма́льчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
