тычыначка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тычыначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	тычы́начка мн. тычы́начкі
Родны каго? чаго?	тычы́начкі мн. тычы́начак
Давальны каму? чаму?	тычы́начцы мн. тычы́начкам
Вінавальны каго? што?	тычы́начку мн. тычы́начкі
Творны кім? чым?	тычы́начкай, тычы́начкаю мн. тычы́начкамі
Месны у кім? у чым?	тычы́начцы мн. тычы́начках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

tyčynačka — беларуская лацінка

Слова тычыначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: