STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тычыначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тычы́начка мн. тычы́начкі |
| Родны каго? чаго? |
тычы́начкі мн. тычы́начак |
| Давальны каму? чаму? |
тычы́начцы мн. тычы́начкам |
| Вінавальны каго? што? |
тычы́начку мн. тычы́начкі |
| Творны кім? чым? |
тычы́начкай, тычы́начкаю мн. тычы́начкамі |
| Месны у кім? у чым? |
тычы́начцы мн. тычы́начках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
tyčynačka — беларуская лацінка
Слова тычыначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тычыначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тычынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тычко́м (6)
(11) маршчы́начка ‹
› ты́чма (5)
(10) ляшчы́начка ‹
› тычы́на (6)
(10) прычы́начка ‹
› тычы́нка (7)
(9) пушы́начка ‹
› тычы́нкавы (9)
(10) крышы́начка ‹
› тычынкападо́бны (14)
(10) смяшы́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
