STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тычынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тычы́нка мн. тычы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
тычы́нкі мн. тычы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
тычы́нцы мн. тычы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
тычы́нку мн. тычы́нкі |
| Творны кім? чым? |
тычы́нкай, тычы́нкаю мн. тычы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
тычы́нцы мн. тычы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
зайшла кантралёрка, а пасажыр кажа: «у міня прілажэніе абнавляіцца»
А ШТО ТАК МОЖНА БЫЛО???tyčynka — беларуская лацінка
Слова тычынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тычынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тыябактэрыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ты́чма (5)
(9) трэ́шчынка ‹
› тычы́на (6)
(8) ляшчы́нка ‹
› тычы́начка (9)
(8) прычы́нка ‹
› тычы́нкавы (9)
(8) е́льчынка ‹
› тычынкападо́бны (14)
(9) пярэ́чынка ‹
› ты́чыцца (7)
(5) шы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
