STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова іскарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
і́скарка мн. і́скаркі |
| Родны каго? чаго? |
і́скаркі мн. і́скарак |
| Давальны каму? чаму? |
і́скарцы мн. і́скаркам |
| Вінавальны каго? што? |
і́скарку мн. і́скаркі |
| Творны кім? чым? |
і́скаркай, і́скаркаю мн. і́скаркамі |
| Месны у кім? у чым? |
і́скарцы мн. і́скарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
iskarka — беларуская лацінка
Слова іскарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік іскарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове іскра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› і́ск (3)
(8) тынка́рка ‹
› і́скавы (6)
(8) шынка́рка ‹
› Іскандэ́р (8)
(7) юнка́рка ‹
› іскарыё́цкі (10)
(7) я́скарка ‹
› і́скра (5)
(9) квіткарка ‹
› іскраахава́ны (12)
(9) плятка́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
