STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова акамяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акамяне́нне мн. акамяне́нні |
| Родны каго? чаго? |
акамяне́ння мн. акамяне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
акамяне́нню мн. акамяне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
акамяне́нне мн. акамяне́нні |
| Творны кім? чым? |
акамяне́ннем мн. акамяне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
акамяне́нні мн. акамяне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
akamianiennie — беларуская лацінка
Слова акамяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акамяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аканапачванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акамяне́ласць (12)
(11) расчляне́нне ‹
› акамяне́лы (9)
(10) сучляне́нне ‹
› акамяне́лы (9)
(10) вычляне́нне ‹
› акамяне́ць (9)
(10) скамяне́нне ‹
› аканава́ць (9)
(9) намяне́нне ‹
› аканапа́ціцца (12)
(11) акрамяне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
