аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скамяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скамяне́нне мн. скамяне́нні |
| Родны каго? чаго? |
скамяне́ння мн. скамяне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
скамяне́нню мн. скамяне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
скамяне́нне мн. скамяне́нні |
| Творны кім? чым? |
скамяне́ннем мн. скамяне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скамяне́нні мн. скамяне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ціхая цішыня гром прыносіць.
правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
skamianiennie — беларуская лацінка
Слова скамяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скамяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сканаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скамяне́ласць (12)
(10) сучляне́нне ‹
› скамяне́лы (9)
(10) вычляне́нне ‹
› скамяне́лы (9)
(10) акамяне́нне ‹
› скамянецца (10)
(9) намяне́нне ‹
› скамяне́ць (9)
(11) акрамяне́нне ‹
› скамячы́цца (10)
(11) апрамяне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.