намяненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова намяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	намяне́нне мн. намяне́нні
Родны каго? чаго?	намяне́ння мн. намяне́нняў
Давальны каму? чаму?	намяне́нню мн. намяне́нням
Вінавальны каго? што?	намяне́нне мн. намяне́нні
Творны кім? чым?	намяне́ннем мн. намяне́ннямі
Месны у кім? у чым?	намяне́нні мн. намяне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як клічуць, так і адклікаюцца.

Навошта займацца чымсьці, не ведаючы, ці дасць гэта хоць які-небудзь вынік? Калі не паспрабуеце, выніку сапраўды не будзе. Адзіны спосаб даведацца — паспрабаваць.

namianiennie — беларуская лацінка

Слова намяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: