аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова караіб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караі́б мн. караі́бы |
| Родны каго? чаго? |
караі́ба мн. караі́баў |
| Давальны каму? чаму? |
караі́бу мн. караі́бам |
| Вінавальны каго? што? |
караі́ба мн. караі́баў |
| Творны кім? чым? |
караі́бам мн. караі́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
караі́бе мн. караі́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
арахіс не арэх, клубніцы не ягады
агурок — ягадаkaraib — беларуская лацінка
Слова караіб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік караіб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караібка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каразлі́васць (12)
(4) сцё́б ‹
› каразлі́вы (9)
(4) сцё́б ‹
› каразо́л (7)
(4) наі́б ‹
› караі́бка (8)
(4) саі́б ‹
› караі́бскі (9)
(5) загі́б ‹
› караі́м (6)
(7) перагі́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.