аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова караім
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караі́м мн. караі́мы |
| Родны каго? чаго? |
караі́ма мн. караі́маў |
| Давальны каму? чаму? |
караі́му мн. караі́мам |
| Вінавальны каго? што? |
караі́ма мн. караі́маў |
| Творны кім? чым? |
караі́мам мн. караі́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
караі́ме мн. караі́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
karaim — беларуская лацінка
Слова караім (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік караім — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караімка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караі́б (6)
(13) звышэнтузія́зм ‹
› караі́бка (8)
(7) хілія́зм ‹
› караі́бскі (9)
(5) хія́зм ‹
› караі́мка (8)
(7) херуві́м ‹
› караі́мскі (9)
(7) Ібрагі́м ‹
› ка́рак (5)
(6) ізазі́м ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.