аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
карэкціро́вачны — прыметнік карэкціро́ўшчык — назоўнік
канцэпт

карэкціроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова карэкціроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
карэкціро́ўка

мн.  карэкціро́ўкі
Родны
каго? чаго?
карэкціро́ўкі

мн.  карэкціро́вак
Давальны
каму? чаму?
карэкціро́ўцы

мн.  карэкціро́ўкам
Вінавальны
каго? што?
карэкціро́ўку

мн.  карэкціро́ўкі
Творны
кім? чым?
карэкціро́ўкай, карэкціро́ўкаю

мн.  карэкціро́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
карэкціро́ўцы

мн.  карэкціро́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.


Я чытаў шмат каго з японскіх мудрацоў.
Але я нічога не зразумеў.
Усё на японскай.


karekciroŭka — беларуская лацінка

Слова карэкціроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік карэкціроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове карэкціроўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


карэкці́раваць (13)

(12) аблакціро́ўка

карэкціро́вачна-разве́двальны (27)

(12) праекціро́ўка

карэкціро́вачны (14)

(11) пункціро́ўка

карэкціро́ўшчык (14)

(16) самакарэкціро́ўка

карэкціро́ўшчыца (15)

(10) манціро́ўка

карэкцы́йна (10)

(14) пераманціро́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тварацап і хлопчык