мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карэкціроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карэкціро́ўка мн. карэкціро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
карэкціро́ўкі мн. карэкціро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
карэкціро́ўцы мн. карэкціро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
карэкціро́ўку мн. карэкціро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
карэкціро́ўкай, карэкціро́ўкаю мн. карэкціро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
карэкціро́ўцы мн. карэкціро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакуль сыты зліняе, дык голы сканае.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
karekciroŭka — беларуская лацінка
Слова карэкціроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карэкціроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карэкціроўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карэкці́раваць (13)
(12) аблакціро́ўка ‹
› карэкціро́вачна-разве́двальны (27)
(12) праекціро́ўка ‹
› карэкціро́вачны (14)
(11) пункціро́ўка ‹
› карэкціро́ўшчык (14)
(16) самакарэкціро́ўка ‹
› карэкціро́ўшчыца (15)
(10) манціро́ўка ‹
› карэкцы́йна (10)
(14) пераманціро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гродна