STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пункціроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пункціро́ўка мн. пункціро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пункціро́ўкі мн. пункціро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пункціро́ўцы мн. пункціро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пункціро́ўку мн. пункціро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пункціро́ўкай, пункціро́ўкаю мн. пункціро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пункціро́ўцы мн. пункціро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні дома, ні замужам — пра няпэўнае становішча каго-н.
Гараскоп на заўтра:
У аптымістаў будзе ўсё дрэнна, але яны не заўважаць. У песімістаў будзе ўсё добра, але ім зноў не спадабаецца.
punkciroŭka — беларуская лацінка
Слова пункціроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пункціроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пункцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пункці́рна (9)
(11) баніціро́ўка ‹
› пункці́рны (9)
(12) аблакціро́ўка ‹
› пункці́рны (9)
(12) праекціро́ўка ‹
› пункцы́йны (9)
(12) карэкціро́ўка ‹
› пу́нкцыя (7)
(16) самакарэкціро́ўка ‹
› пунсаве́ць (9)
(10) манціро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
