аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аблакціроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аблакціро́ўка мн. аблакціро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
аблакціро́ўкі мн. аблакціро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
аблакціро́ўцы мн. аблакціро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
аблакціро́ўку мн. аблакціро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
аблакціро́ўкай, аблакціро́ўкаю мн. аблакціро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аблакціро́ўцы мн. аблакціро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна ластаўка вясны не робіць.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
ablakciroŭka — беларуская лацінка
Слова аблакціроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аблакціроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аблам + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблакці́раваны (13)
(9) маціро́ўка ‹
› аблакці́равацца (14)
(11) букеціро́ўка ‹
› аблакці́раваць (13)
(11) баніціро́ўка ‹
› абла́м (5)
(12) праекціро́ўка ‹
› абла́мам (7)
(11) пункціро́ўка ‹
› аблама́ны (8)
(12) карэкціро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.