STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова квок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кво́к мн. кво́кі |
| Родны каго? чаго? |
кво́ку мн. кво́каў |
| Давальны каму? чаму? |
кво́ку мн. кво́кам |
| Вінавальны каго? што? |
кво́к мн. кво́кі |
| Творны кім? чым? |
кво́кам мн. кво́камі |
| Месны у кім? у чым? |
кво́ку мн. кво́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Ты не накодзіў, ты нашкодзіў.
kvok — беларуская лацінка
Слова квок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік квок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове квоканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› квіто́чны (8)
(6) ставо́к ‹
› квіту́чы (7)
(5) ківо́к ‹
› квіту́чы (7)
(6) эківо́к ‹
› кво́канне (8)
(5) рыво́к ‹
› кво́каць (7)
(5) шыво́к ‹
› кво́ла (5)
(5) зяво́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)